काठमाडौं ।
कहिलेकाहीँ समाजमा यस्ता व्यक्तिहरू जन्मिन्छन्, जसले आफ्ना लागि भन्दा अरूका लागि धेरै बोल्छन्। बिहारको भोजपुर जिल्लाका भरत भूषण तिवारी त्यस्तै एक नाम थिए, जसलाई धेरै स्थानीय बासिन्दाले आफ्नो दुःख र पीडाको आवाजका रूपमा सम्झिरहेका छन्।
बाढीले घर बगाएका परिवारहरूको पीडा होस्, कटानले जमिन गुमाएका किसानहरूको समस्या होस्, वा सडक, बिजुली र खानेपानीको अभावमा कष्टकर जीवन बिताइरहेका सर्वसाधारणको गुनासो—भरत तिवारीले यिनै विषयलाई बारम्बार उठाउँदै आएका थिए। सामाजिक सञ्जालमार्फत उनले प्रशासन र जनप्रतिनिधिलाई जनताका समस्या समाधान गर्न दबाब दिने गर्थे।
स्थानीयका अनुसार उनी गरिब, विपन्न र विस्थापित परिवारको पक्षमा खुलेर बोल्ने व्यक्ति थिए। कतिपयका लागि उनी केवल एक युवा होइनन्, अन्यायविरुद्ध बोल्ने साहसी आवाज थिए। त्यसैले उनको मृत्युको खबरले धेरैको मन छोएको छ।
तर उनको जीवनको अन्त्य विवादमा पर्यो। प्रहरीले उनीमाथि सरकारी अधिकारीलाई धम्की दिएको र हतियार बोकेको आरोप लगायो। त्यसपछि भएको प्रहरी इन्काउन्टरमा उनको मृत्यु भयो। यद्यपि परिवार, समर्थक र विभिन्न राजनीतिक दलहरूले यो घटनालाई शंकास्पद भन्दै निष्पक्ष छानबिनको माग गरिरहेका छन्।
आज प्रश्न एउटै उठिरहेको छ—
के भरत तिवारी वास्तवमै अपराधी थिए, वा जनताको आवाज उठाउँदा विवादको केन्द्रमा पुगेका एक सामाजिक अभियन्ता ?
यस प्रश्नको उत्तर अदालत र छानबिनले दिनेछ। तर एउटा कुरा भने स्पष्ट छ—भरत तिवारीको नाम अहिले पनि हजारौँ मानिसको मनमा एउटा यस्तो व्यक्तिका रूपमा जीवित छ, जसले आफूभन्दा पहिले समाजका समस्या देख्ने प्रयास गरेका थिए।
उनको कथा केवल एक व्यक्तिको मृत्युको कथा होइन, यो समाजका लागि बोल्ने आवाजहरू कति सुरक्षित छन् भन्ने प्रश्न पनि हो।